|
تلقی بیشتر مردم از توبه و اصلاح رفتار این است که تنها در یک شرایط ویژه ی عاطفی ,احساسی و معجزه گونه می شود توبه کرد و پس از آن فورا به مرتبه عصمت می رسند. یعنی اگر از یک گناه کبیره توبه می کنند در مقابل تمام گناهان و خطاهای ریز و درشت مصونیت پیدا می کنند. ولی این با یک نگاه ایده ال گرایانه هم قابل قبول نیست . هر چند تعریف قرآن و اهل بیت (ع) از توبه بسیار متفاوت است و با این تلقی نادرست فاصله دارد ولی این نگاه وجود دارد.
بنا براین پس از توبه سطح انتظار فرد ازخود به شدت افزایش پیدا کرده و با کوچک ترین گناه آرامش و اطمینان خود را از دست داده و خود را سرزنش می کند و عزت نفس (همان اعتماد به نفس) را از دست می دهد و عدم مو فقیت خود در توبه را (با تلقی اشتباه ) ناشی از عدم توجه و عنایت خدا و روسیاهی و بدشانسی خود می داند و خود را مردود همیشگی می داند و آدمی در این حال , سخت طعمه ی شیطان می شود. با توجه به پرسش های متنوع در خصوص توبه واصلاح رفتار و وجود این نوع تلقی اشتباه, مراحل توبه را با هم مرور کنیم: -پشیمانی -تصمیم جدی برای ترک گناه -بازگشت به سوی خدا و عذر خواهی وطلب مغفرت از خدای غفور(استغفر الله ربی واتوب الیه) -اگر حقی از خدا یا مردم در گناه ضایع شده باید جبران شود.( مثلا:خیانت در امانت ,حق مردم و ترک نماز ,حق خدا) -اصلاح برنامه زندگی -عدم تکرار خاطرات گناه و عدم سرزنش خود ( التائب من الذنب کمن لا ذنب له ) -اطمینان کامل به رحمت بی انتها و مغفرت بی نهایت خداوند غفور رحیم برای همیشه یک پرسش و پاسخ |
